Przypadki z praktyki - emerytura pomostowa

Łączone stanowiska pracy

Pracownik wykonywał stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązki, które można uznać za dwa różne stanowiska pracy i starał się o przyznanie emerytury pomostowej. Obydwa stanowiska znajdowały się w rozporządzeniu Rady Ministrów z 1983 r. (oraz w zarządzeniach resortowych) i były bezsprzecznie uznane za pracę w warunkach szczególnych.

W różnych okresach ubezpieczony zajmował stanowiska: manewrowego-obchodowego urządzeń nawęglania, ustawiacza-maszynisty urządzeń nawęglania oraz ustawiacza-maszynisty urządzeń nawęglania-operatora sprzętu ciężkiego.

W ocenie ZUS to, że ubezpieczony pracował na dwóch stanowiskach pracy wyklucza możliwość uznania, że pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy w warunkach szczególnych. Później ZUS wskazał, że ubezpieczony pracował na stanowiskach pracy, które znajdowały się w dwóch różnych działach zarządzenia resortowego. To miało rzekomo wykluczać możliwość uznania tego okresu za pracę w warunkach szczególnych.

Zarówno Sąd Okręgowy w Toruniu, jak i Sąd Apelacyjny w Gdańsku bezsprzecznie uznały, że praca łącznie na dwóch stanowiskach pracy – z których każde można uznać za pracę w warunkach szczególnych – jest podstawą do uznania tego okresu do stażu niezbędnego do przyznania prawa do emerytury (i to zarówno wcześniejszej, jak i pomostowej). Nie ma tu dodatkowych kryteriów typu znajdowania się prac w jednym dziale czy w odpowiednim dziale.

autor:
Agata Kicińska
radca prawny